کتاب دیدن بدون بیننده (ذهن،سکوت،مشاهده)

بعضی تجربه‌ها را نمی‌توان به‌سادگی در قالب تعریف، نتیجه‌گیری یا توضیح‌های طولانی بیان کرد. آن‌ها بیشتر شبیه لحظه‌هایی هستند که ناگهان در میان زندگی روزمره اتفاق می‌افتند؛ لحظه‌هایی کوتاه که در آن‌ها، شلوغی همیشگی ذهن کمی کنار می‌رود و نگاه انسان به زندگی تغییر می‌کند.

این کتاب از علاقه به ساختن نظریه یا ارائه‌ی پاسخ‌های قطعی شکل نگرفت. بیشتر نوشته‌های آن، حاصل توجه به تجربه‌های ساده و تکرارشونده‌ای هستند که معمولاً در میان سرعت و درگیری روزمره نادیده گرفته می‌شوند.

در زندگی روزانه، ذهن انسان تقریباً هیچ‌گاه متوقف نمی‌شود. حتی زمانی که بدن در سکوت است، ذهن همچنان در حال مرور، پیش‌بینی، قضاوت یا بازسازی اتفاق‌هاست. بسیاری از آدم‌ها سال‌ها با این جریان زندگی می‌کنند، بی‌آنکه متوجه شوند چه اندازه از انرژی روانی آن‌ها صرف همین گفت‌وگوی درونی می‌شود.

گاهی انسان بیشتر از آن‌که با خود زندگی درگیر باشد، با تصویرها، تفسیرها و روایت‌هایی درگیر است که ذهن از زندگی ساخته است..

این کتاب تلاشی است برای نزدیک‌تر شدن به دیدنی ساده‌تر و بی‌واسطه‌تر؛ دیدنی که پیش از تحلیل، قضاوت و توضیح شکل می‌گیرد. نه برای رسیدن به حالت خاص، و نه برای تبدیل کردن زندگی به چیزی متفاوت، بلکه فقط برای دیدن روشن‌تر آنچه هر روز در ذهن و تجربه‌ی انسان جریان دارد.

در این صفحات، بیشتر از هر چیز، بر مشاهده تکیه شده است؛ مشاهده‌ی واکنش‌ها، عادت‌های ذهن، حس «من»، و لحظه‌هایی که فشار درونی کمتر می‌شود و تجربه شکل سبک‌تری پیدا می‌کند.

شاید همیشه لازم نباشد انسان برای هر تجربه‌ای توضیحی پیدا کند یا همه‌چیز را تحت کنترل نگه دارد. بعضی چیزها، زمانی روشن‌تر دیده می‌شوند که ذهن برای لحظه‌ای از درگیری دائم فاصله می‌گیرد..

اگر این نوشته‌ها بتوانند، خواننده را حتی برای چند لحظه به دیدن آرام‌تر و دقیق‌تر تجربه‌ی خود نزدیک کنند، هدف این کتاب به اندازه‌ی کافی محقق شده است.