کتاب ماجراهای پپوشته

گاهی بعضی حرف‌ها را اگر جدی بگویی، کسی گوش نمی‌دهد؛ اما همان حرف را با چاشنی لبخند و طنز که بگویی، هم شنیده می‌شود، هم در ذهن می‌ماند. شاید به همین دلیل بود که سال‌ها قلمم را به دست «پَپوشته» سپردم تا با زبان طنز، نگاهی به ماجراها، اتفاق‌ها و مسائل روز و گذشته بیندازد؛ نه برای رنجاندن کسی، بلکه برای خندیدن، اندیشیدن و گاهی هم تلنگری دوستانه.

از شانزدهم خرداد ۱۳۹۵، ستون طنز «ماجراهای پپوشته» در صفحه ۱۳ هفته‌نامه وزین نی‌ریزان فارس منتشر شد و خوشبختانه هر هفته مهمان نگاه و لبخند خوانندگان بود. حالا تصمیم گرفته‌ام این نوشته‌ها را یک‌جا جمع کنم تا اگر روزی هفته‌نامه‌ای در دسترس نبود، دست‌کم «پپوشته» همچنان حرفی برای گفتن داشته باشد.

راستی، اگر همین حالا کنجکاو شده‌اید که «پپوشته» کیست، باید بگویم خیالتان راحت؛ نه اسم آدم است، نه نام روستا، نه برند کفش، نه شخصیت تاریخی و نه حتی نام یک موجود ناشناخته! «پپوشته» فقط واژه‌ای است که سال‌ها پیش از ذهن نه چندان خلاقم زاده شد و همان‌جا ماندگار شد؛ واژه‌ای که بعدها شد راوی این ماجراها و هم‌صحبت خوانندگان.

اگر هنگام خواندن این کتاب لبخندی بر لبانتان نشست، کمی فکر کردید، یا حتی با خود گفتید «ای بابا، این را هم راست می‌گوید!»، بدانید پپوشته به مأموریتش عمل کرده است.

و در پایان، این مجموعه را با همه عشق و ارادتم تقدیم می‌کنم به دو فرشته زندگی‌ام؛ پدر آسمانی و مادرم و همسر مهربان و همیشه همراهم که بی‌حضور و همراهی او، بسیاری از این سطرها هرگز نوشته نمی‌شد.

ارادتمند شما 

محمد جلالی«پَپوشته»